Hipoteka- wykreślenie bez zgody banku

Hipoteka- wykreślenie bez zgody banku

Hipoteka- wykreślenie bez zgody banku

Sąd Najwyższy w grudniu 2021 opublikował uzasadnienie do uchwały z dnia 8 września 2021 roku (sygn. III CZP 28/21) dotyczącej wzruszenia domniemania zgodności wpisu w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. O sprawie pisałam w poście z dnia 15 września 2021.
Zgodnie z treścią uzasadnienia domniemanie zgodności wpisu z rzeczywistym stanem prawnym, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece także w odniesieniu do wpisu hipoteki, może zostać wzruszone – jako przesłanka rozstrzygnięcia – w innej sprawie cywilnej niż sprawa o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym.
Niniejsze oznacza w praktyce, że możliwe jest wykreślenie wpisu hipoteki banku na mocy wyroku ustalającego w swojej sentencji nieważność umowy kredytu, bez konieczności wszczynania dodatkowych postępowań sądowych i bez potrzeby uzyskiwania zgody banku na taką czynność. Dzięki wspomnianej uchwale każdy frankowicz, mający prawomocny wyrok sądu ustalający w sentencji nieważność jego umowy kredytu, będzie mógł wykreślić hipotekę banku na podstawie wniosku do sądu wieczystoksięgowego.

Przedsiębiorcy – Frankowicze

Przedsiębiorcy – Frankowicze

Przedsiębiorcy – Frankowicze

SZANSA dla przedsiębiorców na wyjście ze sprali zadłużenia generowanej przez kredyty frankowe .Izba Cywilna Sądu Najwyższego podjęła w czwartek kolejną z uchwał odnoszących się do kwestii kredytów frankowych. Wynika z niej, iż jednostronnie oznaczenie kursu waluty obcej przez bank, bez odniesienia do obiektywnych kryteriów, jest sprzeczne z naturą stosunku prawnego kredytu indeksowanego do waluty obcej; w przypadku umów z konsumentem należy jednak stosować przepisy o klauzulach abuzywnych. Zdaniem pełnomocniczki reprezentującej w tej sprawie kredytobiorców mec. Barbary Garlacz uchwała, to “zielone światło dla przedsiębiorców, aby z tej sprzeczności z naturą stosunku prawnego wyciągali dalsze konsekwencje, czyli sankcję nieważności, choć o tej sankcji nieważności będą już orzekały poszczególne składy sędziowskie”.”Jeśli zaś chodzi o konsumentów, to jest utrwalenie i potwierdzenie tego, co już mieliśmy, że te postanowienia w umowach odsyłające do tabel kursowych są nieuczciwe i nie wiążą konsumentów” – dodała w rozmowie z dziennikarzami po ogłoszeniu uchwały.

Czy Banki pozywają frankowiczów ?

Czy Banki pozywają frankowiczów ?

Czy Banki pozywają frankowiczów ?

Osoby , które w batalii z bankami uzyskały zwrot całości kwot wpłaconych z tytułu nieważnej umowy powinny podjąć dalsze kroki związane z rozliczeniem umowy kredytu . Każda sytuacja jest inna, jako że część kredytobiorców ” nadpłaciła ” kwotę uzyskanego kredytu . Niektórzy natomiast będą musieli zwrócić bankowi kwotę pozostającą ze wzajemnego rozliczenia należności. .Banki mogą bowiem pozwać frankowicza zarówno o zwrotu kapitału jak i o wynagrodzenia za korzystanie z niego. Sektor bankowy nabrał obaw o grożące im przedawnienie roszczeń o zwrot wypłaconych nominalnie kwot w złotych polskich w związku z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2021 r. (sygn. akt III CZP 6/21), w której postanowiono, że trzyletni termin przedawnienia roszczeń banków liczy się od momentu złożenia przez klienta oświadczenia, że nie zgadza się na dalsze utrzymywanie umowy w związku z klauzulami abuzywnymi. Zdaniem wiceprezesa Związku Banków Polskich sytuację, w której klienci wytoczyli pozwy przeciwko bankom, należy rozumieć jako zakwestionowanie istnienia klauzul denominacyjnych lub indeksacyjnych w umowach i od tego momentu banki liczą trzyletni okres przedawnienia. W tej samej uchwale SN przychylił się do teorii dwóch kondykcji, zamiast teorii salda, przy zwrocie wzajemnych roszczeń stron, gdy upadnie umowa. Oznacza to, że roszczenie banku i jego klienta traktuje się jako dwa odrębne, choć dotyczą tej samej umowy. W przypadku otrzymania pozwu należy bezzwłocznie podjąć kroki prawne zmierzające do zakwestionowania możliwości otrzymania wynagrodzenia z tytułu korzystania z kapitału . W orzecznictwie sądowym spotkać się można z poglądem iż nie należy ” wynagradzać nieuczciwego ” przedsiębiorcy , który stosuje klauzule abuzywne , poprzez przyznanie mu wynagrodzenia za czas, w którym nieważna umowa była realizowana . Czym innym jest natomiast rozliczenie otrzymanej od Banku kwoty kredytu, co powinno nastąpić niezwłocznie po uprawomocnieniu się korzystnego dla frankowicza orzeczenia , tak aby można było uniknąć dalszych , ewentualnych konsekwencji .

Bezumowne korzystanie z kapitału

Bezumowne korzystanie z kapitału

Bezumowne korzystanie z kapitału

W Sądzie Okręgowym w Szczecinie zapadł jeden z pierwszych wyroków ,w ktorych Sąd oceniał zarzut potrącenia Banku gdzie jednym z elementów wierzytelności było wynagrodzenie z tytułu korzystania z kapitału kredytu frankowego.
Sąd (w sprawie o sygnaturze akt I C 843/21) uznał, że wynagrodzenie nie należy się. W przeciwnym razie doszłoby do sytuacji, w której bankowi opłacałoby się zawierać umowy niezgodne z prawem, bo zawsze by zarabiał – wskazał sąd. Nie jest w tym poglądzie odosobniony. Podobnie uważa Rzecznik Praw Obywatelskich, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz Rzecznik Finansowy.
SO uznał że roszczenie z tytułu wynagrodzenia nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach i nie ma żadnego uzasadnienia. Wyjaśnił, że żądania stawiane przez kredytobiorcę bankowi udzielającemu kredytu mają oparcie nie tylko w prawie krajowym, ale wynikają także z dyrektyw europejskich. W związku z tym domaganie się przez bank wynagrodzenia za korzystanie z kredytu w przypadku unieważnienia umowy kredytowej, stoi w sprzeczności z odstraszającym wobec banków charakterem zapisów dyrektywy 93/13. Z regulacji tej wynika, że to przedsiębiorca stosujący w umowach niedozwolone klauzule ponosi ryzyko związane z ich wyeliminowaniem i musi się wystrzegać takich zapisów. Według sądu gdyby uznać, że bankowi należy się wynagrodzenie za korzystanie z kapitału przez kredytobiorcę, doszłoby do sytuacji, w której bankowi opłacałoby się zawierać umowy niezgodne z prawem, bo zawsze by zarabiał.
W opinii sądu dochodziłoby po raz kolejny do bezpodstawnego wzbogacenia po stronie pozwanego banku. Ponadto roszczenie banku o wynagrodzenie za korzystanie z kapitału można również ocenić na podstawie art. 224 kodeksu cywilnego, który stanowi, że samoistny posiadacz w dobrej wierze nie jest zobowiązany do wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy. Kredytobiorca w momencie zawierania umowy kredytowej nie mógł przypuszczać, że umowa ta jest nieważna, czyli uzyskał środki z kredytu w dobrej wierze, a wszelkie roszczenia pozwanego o wynagrodzenie nie mają uzasadnienia prawnego.
Odmienne stanowisko prezentuje Związek Banków Polskich, uważając iż banki mają prawo pobierać wynagrodzenie za korzystanie z kapitału.
Kwestię ostatecznie rozstrzygnie jednak TSUE w sprawie 520/21. Chodzi o udzielenie odpowiedzi na skierowane do Trybunału pytanie dotyczące między innymi zasadności roszczeń banków z tytułu tzw. wynagrodzenia za korzystanie z kapitału kredytu. Do postępowania przed TSUE, poza Rzecznikiem Praw Obywatelskich, przyłączyła się Prokuratura, a także Rzecznik Finansowy. Wszystkie te instytucje w sprawach dotyczących tzw. wynagrodzenia za korzystanie z kapitału kredytu zgodnie

Kredyty frankowe na Ukrainie

Kredyty frankowe na Ukrainie

Kredyty frankowe na Ukrainie

Specjalną ustawą wszystkie kredyty zostały przewalutowane na hrywnę. Pod koniec kwietnia Ukraina ostatecznie rozwiązała problem z miejscowym odpowiednikiem polskich kredytów frankowych.  Zmiany ustawowe przewidują, że wszystkie udzielone nad Dnieprem kredyty walutowe zostają przewalutowane, samo zaś przewalutowanie odbywa się automatycznie
z mocy ustawy i na warunkach, jakie zostały w niej zapisane, a nie w drodze ewentualnych ugód pomiędzy bankiem a kredytobiorcą.

Zgodnie z ustawą przewalutowanie kredytów odbywa się według kursu będącego średnią
z oficjalnego kursu waluty, w której udzielono kredytu obowiązującego w dniu udzielenia kredytu i kursu NBU w dniu restrukturyzacji.

Wszystkie kary i opłaty dodatkowe nałożone przez banki na kredytobiorców w związku
z nieterminową spłatą zadłużenia i zapłacone przez kredytobiorców zostają automatycznie zaliczone na poczet spłaty kapitału i odsetek, bo “dochód kredytodawcy w postaci opłat za nieterminową spłatę kredytu to nadmierny, nieuczciwy, niewspółmierny i nieuzasadniony dochód kredytodawcy”.

Od momentu wejścia w życie ustawy kredytobiorcy będą uiszczać opłatę za korzystanie
z udzielonego kredytu w wysokości równej stawce oprocentowania rocznych depozytów hrywnowych przyjmowanych przez działające nad Dnieprem banki od osób fizycznych powiększonej o jeden procent. Jeśli w okresie przed przewalutowaniem bank pobierał odsetki wyższe niż wprowadzone teraz ustawą – różnica zostaje zaliczona na poczet przyszłych rat.

Zaciągnięte kredyty po restrukturyzacji powinny zostać spłacone w ciągu 10 lat,
a kredytobiorcy przysługuje prawo spłaty kredytu przed terminem wynikającym z umowy.

Jednak nie 25 marca

Jednak nie 25 marca

Jednak nie 25 marca

Oczekiwane z niecierpliwością zwłaszcza przez kredytobiorców orzeczenie Sądu Najwyższego w sprawie zagadnień prawnych dotyczących kredytów walutowych nie ukaże się w spodziewanym terminie. Termin posiedzenia w tej sprawie został zmieniony z 25 marca na 13 kwietnia – poinformował w środę zespół prasowy SN.Uchwała Izby Cywilnej Sądu Najwyższego w sprawie kredytów denominowanych i indeksowanych w walutach obcych ma za zadanie ujednolicenie dotychczasowego orzecznictwa. Prezes SN w 6 pytaniach poruszyła zagadnienia, co do których istnieje rozbieżność orzecznicza. Jednocześnie wątpliwości co do szybkiego wydania orzeczenia w przedmiotowej kwestii budzi utrzymujący się podział na starych i nowych sędziów SN oraz opór sędziów dotychczasowych przed wspólnym orzekaniem z osobami powołanymi do SN na zasadach wprowadzonych przez PiS. Wątpliwości co do statusu „nowych sędziów” pogłębiają się zwłaszcza w świetle ostatniego orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.W świetle powyższego wysoce niepewnym pozostaje czy rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie ii jednoznaczne udzielenie odpowiedzi na pytania dręczące umęczonych konsumentów okaże się w ogóle możliwe ?więcej➡️https://www.bankier.pl/wiadomosc/Frankowcy-w-sadach-Spor-w-Sadzie-Najwyzszym-na-reke-bankom-8075647.html➡️https://www.bankier.pl/wiadomosc/Posiedzenie-Sadu-Najwyzszego-ws-kredytow-frankowych-zostalo-przelozone-8076209.html

25 marca – posiedzenie Izby Cywilnej Sądu Najwyższego w sprawie kredytów walutowych

25 marca – posiedzenie Izby Cywilnej Sądu Najwyższego w sprawie kredytów walutowych

25 marca – posiedzenie Izby Cywilnej Sądu Najwyższego w sprawie kredytów walutowych

Pytania I Prezesa Sądu Najwyższego

1. Czy w razie uznania, że postanowienie umowy kredytu indeksowanego lub denominowanego odnoszące się do sposobu określania kursu waluty obcej stanowi niedozwolone postanowienie umowne i nie wiąże konsumenta, możliwe jest przyjęcie, że miejsce tego postanowienia zajmuje inny sposób określenia kursu waluty obcej wynikający z przepisów prawa lub zwyczajów?

W razie odpowiedzi przeczącej na powyższe pytanie:

2. Czy w razie niemożliwości ustalenia wiążącego strony kursu waluty obcej w umowie kredytu indeksowanego do takiej waluty umowa może wiązać strony w pozostałym zakresie?

3. Czy w razie niemożliwości ustalenia wiążącego strony kursu waluty obcej w umowie kredytu denominowanego w walucie obcej umowa ta może wiązać strony w pozostałym zakresie?

Niezależnie od treści odpowiedzi na pytania 1-3:

4. Czy w przypadku nieważności lub bezskuteczności umowy kredytowej, w wykonaniu której bank wypłacił kredytobiorcy całość lub część kwoty kredytu, a kredytobiorca dokonywał spłat kredytu, powstają odrębne roszczenia z tytułu nienależnego świadczenia na rzecz każdej ze stron, czy też powstaje jedynie jedno roszczenie, równe różnicy spełnionych świadczeń, na rzecz tej strony, której łączne świadczenie miało wyższą wysokość?

5. Czy w przypadku nieważności lub bezskuteczności umowy kredytowej z powodu niedozwolonego charakteru niektórych jej postanowień, bieg przedawnienia roszczenia banku o zwrot kwot wypłaconych z tytułu kredytu rozpoczyna się od chwili ich wypłaty?

6. Czy, jeżeli w przypadku nieważności lub bezskuteczności umowy kredytowej którejkolwiek ze stron przysługuje roszczenie o zwrot świadczenia spełnionego w wykonaniu takiej umowy, strona ta może również żądać wynagrodzenia z tytułu korzystania z jej środków pieniężnych przez drugą stronę?

Orzecznictwo w sprawie umowy kredytu przewidującego spread walutowy.

Orzecznictwo w sprawie umowy kredytu przewidującego spread walutowy.

Orzecznictwo w sprawie umowy kredytu przewidującego spread walutowy.

WYROK SĄDU NAJWYŻSZEGO

Z DNIA 11 GRUDNIA 2019 r.

Dopuszczalność umowy kredytu przewidującego spread walutowy. Skutki całkowitego pominięcia informacji o szacunkowej wysokości (skali) kosztów związanych z zastrzeżeniem spreadu walutowego. Świadczenie nadpłacone przez kredytobiorcę na podstawie postanowienia abuzywnego jako świadczenie nienależne.

TEZA aktualna:

Naruszenie art. 321 § 1 w związku z art. 391 § 1 k.p.c. skarżąca dopatrzyła się w uznaniu przez Sąd Apelacyjny wzajemnego roszczenia pozwanego o zapłatę, które nie było przedmiotem niniejszego sporu w formie roszczenia wzajemnego ani zarzutu potrącenia i
wobec którego powódka nie miała możności przedstawienia swojego stanowiska w postępowaniu, co miało decydujący wpływ na wynik postępowania, gdyż na tej podstawie Sąd przyjął, że jej roszczenie nie jest zasadne i oddalił apelację (powództwo).

TEZA aktualna:

W swej istocie omawiany zarzut zasadza się przede wszystkim na twierdzeniu, że zastosowanie mechanizmu indeksacyjnego (waloryzacyjnego), takiego jak zastrzeżony w Umowie, a więc przewidującego przeliczanie kwoty wypłacanego kredytu i wysokości rat
kapitałowo-odsetkowych według dwóch różnych kursów walut (tzw. spread walutowy) jest sam przez się niezgodny z art. 69 ust. 1 pr. bank.

TEZA aktualna:

Zarzucane w skardze kasacyjnej naruszenie art. 353 k.c. w związku z art. 69 ust. 1 pr. bank. miało polegać na wadliwym przyjęciu przez Sąd, że w świetle tych przepisów konieczne jest tylko określenie zobowiązania banku do oddania kwoty kredytu do dyspozycji kredytobiorcy, a zobowiązanie kredytobiorcy do zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu może podlegać określeniu przez bank w przyszłości w sposób arbitralny przez wyznaczenie dwóch mierników wartości w postaci dwóch różnych kursów waluty obcej (kursu kupna i kursu sprzedaży) stosowanych do przeliczenia kwoty udzielonego kredytu.

TEZA aktualna:

Umowa kredytu indeksowanego (in casu przewidującego spread walutowy) mieści się w konstrukcji ogólnej umowy kredytu bankowego i stanowi jej możliwy wariant (art. 3531 k.c. w związku z art. 69 Pr.Bankowe).

TEZA aktualna:

Całkowite pominięcie informacji o szacunkowej wysokości (skali) kosztów związanych z zastrzeżeniem spreadu walutowego może być postrzegane jako działanie (zaniechanie) wprowadzające w błąd w rozumieniu art. 5-6 ustawy z 2007 r. o przeciwdziałaniu
nieuczciwym praktykom rynkowym. Samo przez się nie uzasadnia to jeszcze żądania “unieważnienia umowy”, ta bowiem zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 u.p.n.p.r. zależy od ziszczenia się ogólnych przesłanek naprawienia szkody, a w szczególności – jeżeli chodzi o deliktową odpowiedzialność przedkontraktową – od zawinienia (art. 415 k.c.) przedsiębiorcy, choćby w postaci niedbalstwa, oraz powstania i wykazania szkody. O szkodzie w postaci zawyżonych kosztów kredytu nie można zaś mówić – przynajmniej co do zasady – wtedy, gdy postanowienia umowne, będące źródłem spreadu są niedozwolone (abuzywne) i z tego względu nie wiążą konsumenta, co sąd ma obowiązek wziąć pod uwagę z urzędu. Kwestia unieważnienia “umowy” staje się całkowicie bezprzedmiotowa, jeżeli wyeliminowanie
klauzul abuzywnych prowadzi do upadku całej umowy kredytowej.

TEZA aktualna:

Stwierdzenie, że świadczenie spełnione (nadpłacone) przez kredytobiorcę na podstawie postanowienia abuzywnego jest świadczeniem nienależnym oznacza, iż co do zasady podlega ono zwrotowi, choćby kredytobiorca był równolegle dłużnikiem banku.

Najnowsze korzystne orzeczenia wydane w sprawach frankowiczów

Najnowsze korzystne orzeczenia wydane w sprawach frankowiczów

Najnowsze korzystne orzeczenia wydane w sprawach frankowiczów

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 2019 r., V CSK 382/18
http://sip.lex.pl/orzeczenia-i-pisma-urzedowe/orzeczenia-sadow/v-csk-382-18-dopuszczalnosc-umowy-kredytu-522865040

Sąd Apelacyjny w Gdańsku, wyrok z 18.12.2020, V ACa 447/20 (mBank)
https://orzeczenia.ms.gov.pl/content/$N/151000000002503_V_ACa_000447_2020_Uz_2020-12-18_002

Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział Odwoławczy, wyrok z 19.01.2021, II Ca 1391/20 (Santander)

Sąd Apelacyjny w Łodzi, wyrok z 31.08.2020 r., I ACa 784/19 (mBank)
https://orzeczenia.ms.gov.pl/content/$N/152500000000503_I_ACa_000784_2019_Uz_2020-08-31_001

wyrok z dnia 29.07.2020, Sąd Okręgowy w Warszawie, Umowa Deutsche Bank, unieważnienie umowy. Teoria dwóch kondykcji. Sygn. akt V Ca 897/19

I instancja SSR Łukasz Mrozek, VI C 1477/17 Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie wyrok z dnia 15.01.2019

wyrok z dnia  23 lipca 2020 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie (SSA Teresa Mróz, Tomasz Pałdyna, Małgorzata Borkowska, VI ACa 768/19) oddalił apelację banku, a tym samym wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie w sprawie XXV C 2883/18 ustalający nieważność umowy jest już prawomocny. Raiffeisen Bank

17.07.2020 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach I Wydział Cywilny (sygn. akt I ACa 831/18, sprawozdawca SSA Anna Bochdziewicz) uwzględnił w całości apelację kredytobiorców i uznał, że dwie umowy kredytu indeksowanego do CHF zawarte w 2005 roku z Bankiem Millennium są nieważne.

W dniu 29 października 2020 r., Sąd Okręgowy w Lublinie, I Wydział Cywilny, sygn. akt I C 10/19, wydał wyrok ustalający nieważność umowy kredytu hipotecznego dawnego Banku Fortis S.A., obecnie BNP Paribas.(nieprawomocne)

8 listopad 2020 r., Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie, VI Wydział Cywilny, sygn. akt: VI C 2260/18, SSR Anna Perkowska (nieprawomocne) Deutsche Bank

Czy fakt, że kredytobiorca spłacał kredyt we frankach uniemożliwia złożenie pozwu?

Czy fakt, że kredytobiorca spłacał kredyt we frankach uniemożliwia złożenie pozwu?

Czy fakt, że kredytobiorca spłacał kredyt we frankach uniemożliwia złożenie pozwu?

Jeżeli chodzi o spłatę w CHF, która jest następstwem zawarcia proponowanego przez bank aneksu, to nie zamyka to drogi do dochodzenia nieważności umowy. Umowę ocenia się, pod kątem klauzul niedozwolonych z chwili jej zawarcia tak więc zawarcie aneksu umożliwiającego spłatę w CHF w większości przypadków nie ma znaczenia. Sądy zasądzają  kwoty spłacone w CHF również w tej walucie.

W przypadku, kiedy umowa przewiduje możliwość spłaty w CHF i kredytobiorca decyduje się na nią, ocenić należy każdorazowo postanowienia przewidujące tę możliwość. Zdarza się bowiem, że Bank otwiera rachunek walutowy w CHF, na którym kredytobiorca ma zapewnić środki, które są pobierane w oparciu o przeliczenia z zastosowaniem kursu ustalanego przez bank, tym samym możliwość spłaty w CHF jest uregulowana również w oparciu o postanowienia umowne.

Nie jest brany pod uwagę sposób wykonania umowy a jej treść, tym samym jeżeli umowa zawiera postanowienia abuzywne, nie ma znaczenia, czy kredyt był spłacany w CHF.