Jednak nie 25 marca

Jednak nie 25 marca

Jednak nie 25 marca

Oczekiwane z niecierpliwością zwłaszcza przez kredytobiorców orzeczenie Sądu Najwyższego w sprawie zagadnień prawnych dotyczących kredytów walutowych nie ukaże się w spodziewanym terminie. Termin posiedzenia w tej sprawie został zmieniony z 25 marca na 13 kwietnia – poinformował w środę zespół prasowy SN.Uchwała Izby Cywilnej Sądu Najwyższego w sprawie kredytów denominowanych i indeksowanych w walutach obcych ma za zadanie ujednolicenie dotychczasowego orzecznictwa. Prezes SN w 6 pytaniach poruszyła zagadnienia, co do których istnieje rozbieżność orzecznicza. Jednocześnie wątpliwości co do szybkiego wydania orzeczenia w przedmiotowej kwestii budzi utrzymujący się podział na starych i nowych sędziów SN oraz opór sędziów dotychczasowych przed wspólnym orzekaniem z osobami powołanymi do SN na zasadach wprowadzonych przez PiS. Wątpliwości co do statusu „nowych sędziów” pogłębiają się zwłaszcza w świetle ostatniego orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.W świetle powyższego wysoce niepewnym pozostaje czy rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie ii jednoznaczne udzielenie odpowiedzi na pytania dręczące umęczonych konsumentów okaże się w ogóle możliwe ?więcej➡️https://www.bankier.pl/wiadomosc/Frankowcy-w-sadach-Spor-w-Sadzie-Najwyzszym-na-reke-bankom-8075647.html➡️https://www.bankier.pl/wiadomosc/Posiedzenie-Sadu-Najwyzszego-ws-kredytow-frankowych-zostalo-przelozone-8076209.html

25 marca – posiedzenie Izby Cywilnej Sądu Najwyższego w sprawie kredytów walutowych

25 marca – posiedzenie Izby Cywilnej Sądu Najwyższego w sprawie kredytów walutowych

25 marca – posiedzenie Izby Cywilnej Sądu Najwyższego w sprawie kredytów walutowych

Pytania I Prezesa Sądu Najwyższego

1. Czy w razie uznania, że postanowienie umowy kredytu indeksowanego lub denominowanego odnoszące się do sposobu określania kursu waluty obcej stanowi niedozwolone postanowienie umowne i nie wiąże konsumenta, możliwe jest przyjęcie, że miejsce tego postanowienia zajmuje inny sposób określenia kursu waluty obcej wynikający z przepisów prawa lub zwyczajów?

W razie odpowiedzi przeczącej na powyższe pytanie:

2. Czy w razie niemożliwości ustalenia wiążącego strony kursu waluty obcej w umowie kredytu indeksowanego do takiej waluty umowa może wiązać strony w pozostałym zakresie?

3. Czy w razie niemożliwości ustalenia wiążącego strony kursu waluty obcej w umowie kredytu denominowanego w walucie obcej umowa ta może wiązać strony w pozostałym zakresie?

Niezależnie od treści odpowiedzi na pytania 1-3:

4. Czy w przypadku nieważności lub bezskuteczności umowy kredytowej, w wykonaniu której bank wypłacił kredytobiorcy całość lub część kwoty kredytu, a kredytobiorca dokonywał spłat kredytu, powstają odrębne roszczenia z tytułu nienależnego świadczenia na rzecz każdej ze stron, czy też powstaje jedynie jedno roszczenie, równe różnicy spełnionych świadczeń, na rzecz tej strony, której łączne świadczenie miało wyższą wysokość?

5. Czy w przypadku nieważności lub bezskuteczności umowy kredytowej z powodu niedozwolonego charakteru niektórych jej postanowień, bieg przedawnienia roszczenia banku o zwrot kwot wypłaconych z tytułu kredytu rozpoczyna się od chwili ich wypłaty?

6. Czy, jeżeli w przypadku nieważności lub bezskuteczności umowy kredytowej którejkolwiek ze stron przysługuje roszczenie o zwrot świadczenia spełnionego w wykonaniu takiej umowy, strona ta może również żądać wynagrodzenia z tytułu korzystania z jej środków pieniężnych przez drugą stronę?

Orzecznictwo w sprawie umowy kredytu przewidującego spread walutowy.

Orzecznictwo w sprawie umowy kredytu przewidującego spread walutowy.

Orzecznictwo w sprawie umowy kredytu przewidującego spread walutowy.

WYROK SĄDU NAJWYŻSZEGO

Z DNIA 11 GRUDNIA 2019 r.

Dopuszczalność umowy kredytu przewidującego spread walutowy. Skutki całkowitego pominięcia informacji o szacunkowej wysokości (skali) kosztów związanych z zastrzeżeniem spreadu walutowego. Świadczenie nadpłacone przez kredytobiorcę na podstawie postanowienia abuzywnego jako świadczenie nienależne.

TEZA aktualna:

Naruszenie art. 321 § 1 w związku z art. 391 § 1 k.p.c. skarżąca dopatrzyła się w uznaniu przez Sąd Apelacyjny wzajemnego roszczenia pozwanego o zapłatę, które nie było przedmiotem niniejszego sporu w formie roszczenia wzajemnego ani zarzutu potrącenia i
wobec którego powódka nie miała możności przedstawienia swojego stanowiska w postępowaniu, co miało decydujący wpływ na wynik postępowania, gdyż na tej podstawie Sąd przyjął, że jej roszczenie nie jest zasadne i oddalił apelację (powództwo).

TEZA aktualna:

W swej istocie omawiany zarzut zasadza się przede wszystkim na twierdzeniu, że zastosowanie mechanizmu indeksacyjnego (waloryzacyjnego), takiego jak zastrzeżony w Umowie, a więc przewidującego przeliczanie kwoty wypłacanego kredytu i wysokości rat
kapitałowo-odsetkowych według dwóch różnych kursów walut (tzw. spread walutowy) jest sam przez się niezgodny z art. 69 ust. 1 pr. bank.

TEZA aktualna:

Zarzucane w skardze kasacyjnej naruszenie art. 353 k.c. w związku z art. 69 ust. 1 pr. bank. miało polegać na wadliwym przyjęciu przez Sąd, że w świetle tych przepisów konieczne jest tylko określenie zobowiązania banku do oddania kwoty kredytu do dyspozycji kredytobiorcy, a zobowiązanie kredytobiorcy do zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu może podlegać określeniu przez bank w przyszłości w sposób arbitralny przez wyznaczenie dwóch mierników wartości w postaci dwóch różnych kursów waluty obcej (kursu kupna i kursu sprzedaży) stosowanych do przeliczenia kwoty udzielonego kredytu.

TEZA aktualna:

Umowa kredytu indeksowanego (in casu przewidującego spread walutowy) mieści się w konstrukcji ogólnej umowy kredytu bankowego i stanowi jej możliwy wariant (art. 3531 k.c. w związku z art. 69 Pr.Bankowe).

TEZA aktualna:

Całkowite pominięcie informacji o szacunkowej wysokości (skali) kosztów związanych z zastrzeżeniem spreadu walutowego może być postrzegane jako działanie (zaniechanie) wprowadzające w błąd w rozumieniu art. 5-6 ustawy z 2007 r. o przeciwdziałaniu
nieuczciwym praktykom rynkowym. Samo przez się nie uzasadnia to jeszcze żądania “unieważnienia umowy”, ta bowiem zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 u.p.n.p.r. zależy od ziszczenia się ogólnych przesłanek naprawienia szkody, a w szczególności – jeżeli chodzi o deliktową odpowiedzialność przedkontraktową – od zawinienia (art. 415 k.c.) przedsiębiorcy, choćby w postaci niedbalstwa, oraz powstania i wykazania szkody. O szkodzie w postaci zawyżonych kosztów kredytu nie można zaś mówić – przynajmniej co do zasady – wtedy, gdy postanowienia umowne, będące źródłem spreadu są niedozwolone (abuzywne) i z tego względu nie wiążą konsumenta, co sąd ma obowiązek wziąć pod uwagę z urzędu. Kwestia unieważnienia “umowy” staje się całkowicie bezprzedmiotowa, jeżeli wyeliminowanie
klauzul abuzywnych prowadzi do upadku całej umowy kredytowej.

TEZA aktualna:

Stwierdzenie, że świadczenie spełnione (nadpłacone) przez kredytobiorcę na podstawie postanowienia abuzywnego jest świadczeniem nienależnym oznacza, iż co do zasady podlega ono zwrotowi, choćby kredytobiorca był równolegle dłużnikiem banku.

Najnowsze korzystne orzeczenia wydane w sprawach frankowiczów

Najnowsze korzystne orzeczenia wydane w sprawach frankowiczów

Najnowsze korzystne orzeczenia wydane w sprawach frankowiczów

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 2019 r., V CSK 382/18
http://sip.lex.pl/orzeczenia-i-pisma-urzedowe/orzeczenia-sadow/v-csk-382-18-dopuszczalnosc-umowy-kredytu-522865040

Sąd Apelacyjny w Gdańsku, wyrok z 18.12.2020, V ACa 447/20 (mBank)
https://orzeczenia.ms.gov.pl/content/$N/151000000002503_V_ACa_000447_2020_Uz_2020-12-18_002

Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział Odwoławczy, wyrok z 19.01.2021, II Ca 1391/20 (Santander)

Sąd Apelacyjny w Łodzi, wyrok z 31.08.2020 r., I ACa 784/19 (mBank)
https://orzeczenia.ms.gov.pl/content/$N/152500000000503_I_ACa_000784_2019_Uz_2020-08-31_001

wyrok z dnia 29.07.2020, Sąd Okręgowy w Warszawie, Umowa Deutsche Bank, unieważnienie umowy. Teoria dwóch kondykcji. Sygn. akt V Ca 897/19

I instancja SSR Łukasz Mrozek, VI C 1477/17 Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie wyrok z dnia 15.01.2019

wyrok z dnia  23 lipca 2020 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie (SSA Teresa Mróz, Tomasz Pałdyna, Małgorzata Borkowska, VI ACa 768/19) oddalił apelację banku, a tym samym wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie w sprawie XXV C 2883/18 ustalający nieważność umowy jest już prawomocny. Raiffeisen Bank

17.07.2020 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach I Wydział Cywilny (sygn. akt I ACa 831/18, sprawozdawca SSA Anna Bochdziewicz) uwzględnił w całości apelację kredytobiorców i uznał, że dwie umowy kredytu indeksowanego do CHF zawarte w 2005 roku z Bankiem Millennium są nieważne.

W dniu 29 października 2020 r., Sąd Okręgowy w Lublinie, I Wydział Cywilny, sygn. akt I C 10/19, wydał wyrok ustalający nieważność umowy kredytu hipotecznego dawnego Banku Fortis S.A., obecnie BNP Paribas.(nieprawomocne)

8 listopad 2020 r., Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie, VI Wydział Cywilny, sygn. akt: VI C 2260/18, SSR Anna Perkowska (nieprawomocne) Deutsche Bank

Czy fakt, że kredytobiorca spłacał kredyt we frankach uniemożliwia złożenie pozwu?

Czy fakt, że kredytobiorca spłacał kredyt we frankach uniemożliwia złożenie pozwu?

Czy fakt, że kredytobiorca spłacał kredyt we frankach uniemożliwia złożenie pozwu?

Jeżeli chodzi o spłatę w CHF, która jest następstwem zawarcia proponowanego przez bank aneksu, to nie zamyka to drogi do dochodzenia nieważności umowy. Umowę ocenia się, pod kątem klauzul niedozwolonych z chwili jej zawarcia tak więc zawarcie aneksu umożliwiającego spłatę w CHF w większości przypadków nie ma znaczenia. Sądy zasądzają  kwoty spłacone w CHF również w tej walucie.

W przypadku, kiedy umowa przewiduje możliwość spłaty w CHF i kredytobiorca decyduje się na nią, ocenić należy każdorazowo postanowienia przewidujące tę możliwość. Zdarza się bowiem, że Bank otwiera rachunek walutowy w CHF, na którym kredytobiorca ma zapewnić środki, które są pobierane w oparciu o przeliczenia z zastosowaniem kursu ustalanego przez bank, tym samym możliwość spłaty w CHF jest uregulowana również w oparciu o postanowienia umowne.

Nie jest brany pod uwagę sposób wykonania umowy a jej treść, tym samym jeżeli umowa zawiera postanowienia abuzywne, nie ma znaczenia, czy kredyt był spłacany w CHF.

Możliwość uzyskania ochrony w sądzie gdy kredyt spłacany jest przez wiele lat, a wysokość raty przewyższa możliwości zarobkowe kredytobiorcy.

Możliwość uzyskania ochrony w sądzie gdy kredyt spłacany jest przez wiele lat, a wysokość raty przewyższa możliwości zarobkowe kredytobiorcy.

Możliwość uzyskania ochrony w sądzie gdy kredyt spłacany jest przez wiele lat, a wysokość raty przewyższa możliwości zarobkowe kredytobiorcy.

Istnieje możliwość wydania przez Sąd postanowienia w przedmiocie zabezpieczenia roszczenia poprzez ukształtowanie przez sąd praw stron postępowania, w ten sposób, że wstrzymany zostaje obowiązek płatności kolejnych rat na czas trwania postępowania oraz zakazuje się aby Bankowi wypowiedzenia umowy.

Koniecznym jest uprawdopodobnienie roszczenia oraz wykazanie interesu prawnego.

Brak unormowania praw i obowiązków stron na czas trwania postępowania mógłby narazić powodów na straty finansowe, biorąc pod uwagę fakt, że regularnie uiszczają raty kapitałowo – odsetkowe na rzecz pozwanego na podstawie umowy, która z dużym prawdopodobieństwem może zostać uznana za nieważną.Należy wskazać, że może to doprowadzić do obciążenia majątku powodów i bezpodstawnego wzbogacenia pozwanego. Wstrzymanie dokonywania spłat w sytuacji, gdy już dokonane spłaty osiągnęły co najmniej poziom sumy wypłaconego powodom kredytu, jest uzasadnione istotą i celem postępowania, jakim jest przesądzenie braku ważnego stosunku zobowiązaniowego i uzyskanie przez powodów  zwrotu świadczenia spełnionego nienależnie. Kontynuowanie spłat zwiększa bowiem zakres świadczenia nienależnego. Można zauważyć, że zabezpieczenie tego rodzaju jest stosowane w orzecznictwie (zob. postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 06.08.2019 r. XXV C 355/18, postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 10.01.2020 r., XVIII C 2186/19).

Różnica w żądaniach w zależności od sytuacji kredytobiorcy

Różnica w żądaniach w zależności od sytuacji kredytobiorcy

Różnica w żądaniach w zależności od sytuacji kredytobiorcy

W sytuacji, kiedy Kredytobiorca spłacił wartość nominalną kredytu bank pozostaje bezpodstawnie względem kredytobiorcy, w przypadku ustalenia, że umowa jest nieważna. Żądanie o zapłatę stanowi różnicę pomiędzy sumą kwot wpłaconych przez kredytobiorcę na rzecz banku a kwotą udostępnioną kredytobiorcy przez Banku.

W przypadku, kiedy kwota wpłacona przez kredytobiorców nie przewyższa wartości nominalnej kredytu istnieje ryzyko oddalenia żądania o zapłatę, ale wciąż jest duża szansa ustalenia, że umowa jest nieważna.

http://orzeczenia.waw.sa.gov.pl/content/$N/154500000000503_I_ACa_000697_2018_Uz_2019-12-30_001

orzeczenie SA w Warszawie z dnia 30.12.2019 r.

W sprawie niniejszej na przykład, przyjmując wyliczenia pozwu (k. 5) powodowie, którzy uzyskali od banku ok. 568.000 zł, a następnie spłacili ponad 400.000 zł, mogliby żądać od banku zwrotu tych 400.000 zł. Jednocześnie bank – dysponujący póki co spłatą w wysokości 400.000 zł – mógłby żądać od nich tytułem zwrotu nienależnego świadczenia pełnej kwoty 568.000 zł. Tak więc choć do majątku powodów weszło bez ważnej podstawy prawnej 568.000 zł, z czego 400.000 zł powodowie już pozwanemu zwrócili, przyjmowałoby się dla wzajemnych rozliczeń fikcję łącznego bezpodstawnego wzbogacenia na kwotę 968.000 zł (568.000 zł po stronie powodowej i jednocześnie 400.000 zł po stronie pozwanej), pomijając w ten sposób, że zasadniczo wzbogaceniu jednej strony odpowiada zubożenie drugiej. Przy takiej wykładni prawnej dopiero oświadczenie jednej lub drugiej strony o potrąceniu mogłoby doprowadzić do pewnej kompensaty tych roszczeń (ze wszystkim ograniczeniami regulującymi potrącenie, a dotyczącymi wymagalności roszczeń i ich zaskarżalności). Tymczasem przecież każda spłata raty kredytu dokonana przez powodów zmniejszała stan zubożenia pozwanego banku, jednocześnie stan zubożenia powodów w tej sprawie w ogóle nie powstał. Powstałby on dopiero, gdyby suma ich wpłat przekroczyła wysokość uzyskanej od pozwanego kwoty.

Co z kredytem po rozwodzie?

Co z kredytem po rozwodzie?

Co z kredytem po rozwodzie?

Rozwód i podział majątku nie skutkuje zwolnieniem z długu wobec banku któregokolwiek z kredytobiorców. Rozwiedzeni małżonkowie pozostają wobec banku solidarnie odpowiedzialni za spłatę kredytu frankowego. Aby rozwiązać problem związanych z kredytem hipotecznym w trakcie rozwodu jeden z byłych współmałżonków może zostać w mieszkaniu i ponosić pełną odpowiedzialność za spłatę raty kredytu, jednak zanim to nastąpi, powinien wystąpić z odpowiednim wnioskiem do banku, który przyznał owy kredyt. Były współmałżonek musi wypełnić wniosek dokument ze zwolnieniem jednej ze stron z kredytu. Wniosek uruchamia odpowiednią procedurę, która polega na sprawdzeniu zdolności finansowej. Bank chce wiedzieć, czy jedna osoba będzie w stanie samodzielnie spłacać miesięczną ratę kredytu hipotecznego. Jeśli bank stwierdzi, że osoba ta, nie jest zdolna uregulować dług, poprosi o zabezpieczenie lub zasugeruje, aby dodatkowa osoba przystąpiła do kredytu. Jeśli bank pozytywnie rozpatrzy prośbę, stworzy oddzielny aneks, w którym jeden ze współmałżonków zostanie jedynym kredytobiorcą.

W skład majątku wspólnego wchodzi nieruchomość obciążona kredytem, powstaje więc pytanie, jak wartość owej nieruchomości należy uwzględnić przy podziale- z uwzględnieniem niespłaconego kredytu czy też nie?

Odpowiedź na to pytanie znaleźć można w Uchwale Sądu Najwyższego, która została wydana stosunkowo niedawno, bo w dniu 28 marca 2019 r., sygn. akt: III CZP 21/18, a w której Sąd odniósł się właśnie do podziału po rozwodzie majątku wspólnego małżonków w skład którego wchodzi nieruchomość obciążona hipoteką. W sentencji powołanej Uchwały Sąd wskazał bowiem, że: „W sprawie o podział majątku wspólnego małżonków, obejmującego nieruchomość obciążoną hipoteką zabezpieczającą udzielony małżonkom kredyt bankowy, sąd – przydzielając tę nieruchomość na własność jednego z małżonków – ustala jej wartość, jeżeli nie przemawiają przeciwko temu ważne względy, z pominięciem wartości obciążenia hipotecznego.”

W uzasadnieniu do wydanej Uchwały Sąd podkreślił ponadto, że w sprawach o podział majątku wspólnego małżonków po ustaniu ustawowej wspólności majątkowej w orzecznictwie ugruntował się pogląd – dotyczący także innych spraw działowych – że przedmiotem podziału są tylko aktywa, a wśród nich przede wszystkim prawo własności (współwłasności) rzeczy, użytkowanie wieczyste i prawa rzeczowe ograniczone, a także wierzytelności, inne roszczenia i prawa majątkowe oraz ekspektatywy ich nabycia. Podział nie obejmuje natomiast długów – w każdej postaci – co oznacza, że sąd w zasadzie nie ustala ich istnienia i wysokości (wartości) ani nie orzeka o ich spłacie. Przyjęto, że długów zaciągniętych przez oboje małżonków nie można rozliczać, gdyż mimo podziału majątku wspólnego dług nadal się utrzymuje, a przerzucenie długu tylko na jednego z małżonków godziłoby w prawa wierzycieli. Sąd zaakcentował również, że utrata przez jednego z małżonków – tego, który nie otrzymuje nieruchomości – statusu dłużnika rzeczowego, jest prawnie obojętna, gdyż oboje małżonkowie pozostają równoprawnymi, czy raczej „równozobowiązanymi” dłużnikami osobistymi, a ustanowione na nieruchomości zabezpieczenie pozostaje w mocy.

Co z kredytami gdy stroną umowy są także rodzice?

Co z kredytami gdy stroną umowy są także rodzice?

Co z kredytami gdy stroną umowy są także rodzice?

W sytuacji kiedy po stronie kredytobiorców mamy kilka osób, wszystkie to osoby są stroną postępowania a więc muszę  podpisać pełnomocnictwo procesowe. Formułując żądanie pozwu należy zwrócić, że o zasądzenie na rzecz solidarnych powodów można wnieść wówczas, kiedy osoby te faktycznie dokonywały spłat rat kredytu. W przypadku kiedy po stronie kredytobiorców mamy rodziców, czy też dalszych krewnych a spłat faktycznie dokonuje jedna osoba, np. osoba, która została jedynym właścicielem nieruchomości, na której sfinansowanie został zaciągnięty kredyt, to żądana kwota zostanie zasądzona na rzecz tej strony.

Istnieje możliwość odłączenia Współkredytobiorcy od zaciągniętego zobowiązania kredytowego. Możliwe jest w sytuacji, jeśli Kredytobiorca pozostający przy długu posiada wystarczającą zdolność kredytową. Jeżeli wystąpi niewystarczająca zdolność kredytowa Bank może wymagać dodatkowych zabezpieczeń lub częściowej nadpłaty kredytu.

Czy sytuacja ta dotyczy tylko kredytów frankowych?

Czy sytuacja ta dotyczy tylko kredytów frankowych?

Czy sytuacja ta dotyczy tylko kredytów frankowych?

Nie. Bank może oferować kredyt w innej walucie, istotne znaczenie mają zastosowane klauzule abuzywne a nie zastosowane waluta, bowiem waluta ta stanowi miernik wartości świadczenia, może to być kredyt indeksowany/denominowany kursem USD, CHF, EURO albo innym.

Sąd Rejonowy dla Warszawy – Woli (As. SR Małgorzata Bystrowska) w dniu 11 grudnia 2020 roku wydał wyrok, którym zasądził od  Getin Noble Bank S. A. na rzecz powoda kwotę 11.650,94 złotych oraz kwotę 8.805,81 USD i przesłankowo stwierdził nieważność umowy kredytu powiązanej z walutą USD. Sprawę prowadziła mec. Barbara Garlacz. Kredytobiorca pierwotnie zawarł z pozwanym umowę kredytu indeksowanego do waluty CHF, jednakże był to okres kiedy Getin Noble Bank odchodził od umów powiązanych z walutą CHF i gdy klient chciał uruchomić kredyt okazało się, że już nie można w walucie CHF i klientowi bank zaoferował kredyt indeksowany do waluty USD, po czym strony zawarły aneks.